انجمن برنامه نویسان البرز

تبلیغات

زباله‌هایی که شب‌ها تولید می‌کنیم و خوشحالیم!

زباله‌هایی که شب‌ها تولید می‌کنیم و خوشحالیم!


ما مردمی هستیم که عاشق افراط و تفریط‌ هاییم. یا کاری را نمیکنیم، یا جوگیر می‌شویم و گندش را در می‌آوریم. یا حرف نمی‌زنیم یا زیاده روی می‌کنیم. نمونه‌هایش را حتما دیده‌اید.

مثلا ما دهه شصتی‌ها واقعا گندش را درآورده ایم! از هر دو جمله یک ده شصتی، یکی از آنها با این کلمات شروع می‌شود: “یک ده شصتی…” یا “من یک ده شصتی‌ام که…”

و یا مثلا ماه‌های تولد. “یک فروردینی…”، “من بهمنی…”

ما دوست داریم به خودمان برچسب بزنیم و به این برچسب‌ها افتخار کنیم. و با این برچسب‌ها پز بدهیم و احساس کنیم چیزی برای افتخار کردن داریم. چون اگر این برچسب‌ها را از بیشتر ما بگیرند، دیگر چیزی نداریم که به آن افتخار کنیم.

“برنامه‌نویس” بودن هم اخیرا به یکی از همین ژست‌ها و برچسب‌ها تبدیل شده و جمله‌هایی مثل : “یک برنامه نویس…” روز به روز بیشتر می‌شوند.

اما بعد از این مقدمه طولانی، چیزی که می‌خواهم در این مقاله درباره‌اش ضحبت کنم، یکی از همین ژست‌ها و برچسب‌ها است. اسم این برچسب را میگذارم : “شب بیداری با قهوه!”

اخیرا خیلی از گیف‌ها و عکس‌ها و متن‌ها را در مورد برنامه‌نویس‌ها می‌بینم که صحبت از شب بیدار ماندن و کد زدن و قهوه خوردن و تمرکز بالا داشتن و این چیزها می‌کنند. طرفداران حزب “شب بیداری با قهوه” اعتقاد دارند که شب ها تمرکز بیشتری دارند و Productive تر هستند. خود من هم از این گروه بودم و اعتقاد داشتم که شب ها بهتر از صبح ها کد میزنم.

اما واقعیت، قطعا چیز دیگری است. بر خلاف چیزی که ما فکر میکنیم، برنامه نویسی یک فعالیت انفرادی نیست که ساعت ۴ صبح بتوانیم آن را بهتر انجام بدهیم.

در کتاب Clean Coder رابرت سی مارتین از مفهومی به نام Zone صحبت میکند. سی مارتین اعتقاد دارد که برنامه نویس ها سعی میکنند وارد تمرکز شوند. اصطلاحا به zone وارد بشوند. چون اعتقاد دارند در Zone قدرت برنامه نویسی بیشتری دارند و بهتر میتوانند کد بزنند.

اما یک نکته مهم وجود دارد:

کدهایی که در Zone زده میشوند، با تقریب نسبتا خوبی، تمامشان بعدها توی سطل آشغال ریخته میشوند!

وقتی در Zone هستید، آنچنان روی حل مسئله متمرکزید که ذهنتان بر روی یک راه حل قفل میشود. بدون اینکه بتوانید به راه های جایگزین فکر کنید، مسئله را از راه حلی که روی آن قفل شده اید، حل میکنید. خیلی وقت ها این راه حل، ساده ترین و بهترین راه نیست. در واقع اگر بخواهیم با خودمان صادق باشیم، معمولا مسئله را از سخت ترین راه ممکن حل میکنید.

به همین دلیل است که راه حل هایی که در Zone ارائه میشوند، معمولا بعدها به کارمان نمی آیند و به مرور جایگزین میشوند.

سی مارتین حتی از این حد هم جلوتر میرود و اعتقاد دارد که فعالیت هایی مثل موسیقی گوش کردن در حین کد زدن، شما را وارد Zone میکنند. در واقع به Zone وارد شدن، به حدی خطرناک است که باید از آن دوری کنید.

بهترین روشی که برای فرار از Zone پیشنهاد شده است، کد نویسی به صورت Pair یا ۲ نفره است. چون تعامل و صحبت مداوم، خطر ورود به Zone را از بین میبرد.

پس دوست خوبم! دفعه بعدی که خواستی به شب بیدار ماندنت افتخار کنی و از آن Story اینستاگرام بسازی، یادت باشد که در حال تولید زباله هستی! سیستمت را خاموش کن و با خیال راحت بخواب!




نظر بدهید

2 دیدگاه برای “زباله‌هایی که شب‌ها تولید می‌کنیم و خوشحالیم!

  • مجتبی طغیانی گفته
    10 دسامبر 19

    سلام مهندس جان
    بعد از مدتها دوباره پست گذاشتید.
    مطلبتون زیبا و دلنشین بود.

  • nebez گفته
    10 دسامبر 19

    سلام خیلی عالی بود استاد. اینکه دوباره مطلب گذاشتید بعد مدتها خیلی عالی تر.