انجمن برنامه نویسان البرز

تبلیغات

مزخرفاتی از جنس برنامه نویسی!

مزخرفاتی از جنس برنامه نویسی!


دنیای آی تی ایران بیمار است. خیلی بیمار. آنقدر که گاهی به سرم میزند این حیطه را رها کنم. اما بعد یادم می افتد که فقط همین کار را بلدم. در خیابان راه میروم. روی تیر چراغ های برق پر است از آگهی های خنده دار و حرص دهنده. “طراحی سایت. صفحه اول گوگل. ۱۰۰ هزار تومان!!!”

اعصابم خرد میشود. میروم سراغ وبگردی. باز هم آگهی ها به چشمم میخورد. “طراحی سایت با ۳ کلیک!!!”. چند وقت پیش برای بستن یک قرارداد سئو، به یک کارخانه رفته بودم. مدیر کارخانه حرفی زد که سرم سوت کشید و جوابش را با بی احترامی دادم. به ما گفت: “متاسفانه در صنف شما همه گشنه هستن و دنبال این هستن که یه پولی از آدم بکنن!!!”

خیلی به این موضوع فکر کرده ام که مشکل دنیای IT کجاست که اینقدر ذلیل و بدبخت شده است؟ که احترام ما تا این حد پایین آمده است که یک سری بی سواد به خودشان اجازه بدهند با ما اینطور صحبت کنند!

امروز یک سایت را دیدم که مطالبش را برای شما هم میگذارم تا کمی بخندید – عادت به تمسخر کسی ندارم اما این دوست عزیزمان حقیقتا باید مسخره شود تا بازار کارمان را اینقدر نابود نکند-. و اما قسمتی از مقاله این دوست عزیز:

“پدر سئو ایران کیست؟ این روزها بر سر اینکه پدر سئو ایران چه کسی است دعواست اما کسی حاضر نیست وظیفه ی مادری آن را بر عهده گیرد. سئو پدر ندارد و هر کسی می تواند این ادعا را داشته باشد ولی حقیقت آن است که سئو یتیم است.”

به نظر من مشکل از اینجا آب میخورد که بازار کار ما، به ابزار و سرمایه احتیاجی ندارد و هر بی سوادی که یک دستگاه کامپیوتر داشته باشد،میتواند وارد میدان شود و محصولات به دردنخورش را به دیگران بیندازد! اینطور میشود که یک بی سواد محترم – خواستم بنویسم برنامه نویس، اما این افراد برنامه نویس هم نیستند- چند تا برگه A4 پرینت میکند که با ۱۰۰ هزار تومان طراحی سایت انجام میدهد!!! یک سری بی سوادتر، این محصولات ۱۰۰ هزار تومانی را میخرند و بعد داد و هوارشان میرود بالا که آااااییی این صنف IT کلاه بردارند.

من در شرکت های زیادی کار کرده ام. نمیدانم چرا در این کشور، حجم مدیران بی سواد دارای اعتماد به نفس کاذب، تا این حد زیاد است. تمام محصولات نرم افزاری این کشور با چالش روبرو هستند و هیچ کس شک نمیکند که یک جای کار میلنگد.

ابزارهای مفت! سرطان برنامه نویسی

متاسفانه در این کشور قوانین کپی رایت معنایی ندارد. ما همه چیز را نصفه و نیمه و در حد افراط و تفریط استفاده میکنیم. خاطرم هست مهران مدیری در ابتدای هر قسمت از قهوه تلخ، التماس میکرد که جان من کپی نکنید. و بعد رگ فرهنگی مردم باد میکرد که نباید کپی کنیم. باید کپی رایت را رعایت کنیم. و هیچ کس از جناب مهران مدیری نمیپرسید که، آقای محترم، چرا نصف هر کدام از CD ها را با تبلیغات پر میکنید؟ آیا ما باید پول بدهیم و تبلیغات شما را بخریم؟ یا اینکه داریم برای قهوه تلخ پول میدهیم؟ بگذریم.

نبود کپی رایت، ابزارها را به طور رایگان در اختیار هر بی سوادی قرار داده است. و از آنجا که ادعاهای کاذب ما ایرانیها انتهایی ندارد، همه ما ادعا داریم طراح سایت هستیم یا برنامه نویسیم. تا امروز در شرکت هایی که کار کرده ام، حداقل ۲۰ برنامه نویس وب پر ادعای دات نت را دیده ام که اصلا نمیدانسته اند IIS چیست! فکر میکرده اند MVC یک زبان برنامه نویسی است! اگر ویژوال را از آنها بگیریم، یک پروژه هم نمیتوانند بسازند.

این ابزارها خوبند. شکی نیست. اما در خیلی از موارد باعث شده اند افرادی با اطلاعات سطحی، در قراردادهایی که اصلا در حد و اندازه شان نیست – به لطف باندبازی – سهم بگیرند. یک محصول افتضاح تحویل بدهند و این تفکر را به وجود بیاورند که مهندسان IT کلاهبردارند!

این اطلاعات ناکافی،خصوصا در میان برنامه نویسان دات نت و CMS کارها،بیشتر به چشم میخورد. من خودم دات نت کار هستم اما باید اعتراف کنم، برنامه نویسان PHP به دلیل نداشتن ابزاری مثل ویژوال استودیو، سطح معلومات پایه بالاتری دارند.

از طرف دیگر با حجم شطحیاتی روبرو هستیم که متاسفانه گاهی آنها را از حرفه ای ها هم میشنویم. بعضی از ما طوری از دات نت یا جاوا یا PHP طرفداری میکنیم و با بقیه سر جنگ داریم که انگار خودمان این زبانها را نوشته ایم. از یک طرف هم امثال همان دوستانی که IIS را نمیشناسند هم به این لشکرکشی اضافه شده اند و پشت سر بقیه صف آرایی کرده اند.

دانشگاه؟!

دانشگاه بد نیست. میشود از آن چیزهایی را یاد گرفت. اما متاسفانه خیلی از کسانی که مدرک های به درد نخور یک سری از دانشگاه ها را دارند، دچار این توهم شده اند که واقعا مهندس هستند و این مملکت جلوی پیشرفت آنها را گرفته! چه عرض کنم.

 

بگذریم. فقط میتوانم بگویم دنیای IT بیمار است. بیماری ای که مطمئن نیستم به این زودی ها خوب شود. من و شما نمیتوانیم واکسن این مریضی باشیم. اما لااقل سعی کنیم جزو میکروب های آن نباشیم دوستان خوبم.

 




کلمات کلیدی :

نظر بدهید

12 دیدگاه برای “مزخرفاتی از جنس برنامه نویسی!

  • احمد ایرانپور گفته
    ۲۳ آذر ۹۶

    با درود
    گر چه همه ی حرف هایتان صحیح است اما من به شخصه با طرح چنین موضوعاتی مخالفم.چون نه تنها در این زمینه بلکه در بسیاری از رشته ها کم و بیش چنین وضعیتی به چشم میخورد و طرح این مسایل جز نابودی انگیزه چیزی به همراه ندارد.یک رهرو امیدوار سختی ها را با امید به قشنگیها پشت سر میزاره.و به نظر من یک متخصص توانمند مثل شما به شاگردانی مثل من که در بدو کار هستیم باید امید بدهید

    • علیرضا صبوئی گفته
      ۲۳ آذر ۹۶

      آقای ایرانپور عزیز. کاملا حق با شماست. این مقاله هدف نا امید کردن ندارد. به هیچ وجه. هدف این مقاله در آخرین جمله آن بیان شده.

  • محمد رضا گفته
    ۲۳ آذر ۹۶

    👍👍👍

    • علیرضا صبوئی گفته
      ۲۳ آذر ۹۶

      رفیق عزیزم ۳>

  • مسعود نعیمی گفته
    ۲۳ آذر ۹۶

    سلام آقای صبوئی عزیز
    منم با نظر آقای ایرانپور موافقم
    من یه نفر به شخصه که برنامه نویس نبودم و نیستم ولی امید دارم شاید بتونم یه نفر باشم که بتونم مشکل خودمو حل کنم که حداقل گرفتار این آدمای بیماری که میگید نیوفتم، با این حال به نظر من هم صحبتی از این افراد نشه بهتره، دلیلشم اینه که تعداد این افراد متاسفانه توی جامعه ما زیاد هست…
    به نظر من مدیران موفق حتما این افراد ۱۰۰ تومنی رو نه میشناسن نه دلشون میخواد با این افراد کار کنن
    هر کاری ارزش خودشو داره، کار ۱۰۰ تومنی به نظر ارزش ۱۰۰ تومنی داره، انتظار بیشتر هم نباید مدیران داشته باشن
    امیدوارم بقیه دوستان هم برداشت اشتباه من و اقای ایرانپور رو نکرده باشن و همون خط آخر مقاله رو دریافت کنند…

  • مهندس ایران پور گفته
    ۲۳ آذر ۹۶

    درودبرشما
    مقاله جالبی نوشتید که ممکنه درددل خیلی از برنامه نویسان عزیز باشه اما میخوام موضوع را از زاویه دیگری نگاه کنیم. بنظر میرسه که شما از حضور افراد کم سواد ، بی تجربه ، بی پول ، عجول و بی اخلاق در این عرصه ناراحتید و اونها رو رقیب خودتان و دیگر افراد حرفه ای میدونید. شاید هم انتخاب عنوان مقاله از شدت همین ناراحتی بوده!

    خب این مشکل تازگی نداره و در بقیه صنوف هم دیده میشه که شاید نتونیم برای رفع اون کار اصولی انجام بدیم. مثلاً صحنه آوازحوانی متکدیان دوره گرد سالهاست در معابر و اتوبوس و متروی شهرها دیده میشه که با نواختن آهنگهای عامه پسند اون هم بصورت ناقص از مردم پول میگیرند. آیا این موضوع باید سبب ناراحتی بزرگان موسیقی و افراد حرفه ای بشود؟ خیر به هیچ وجه

    تصور میکنم شما با توجه به پروفایل بسیار خوبی که دارید هنوز از این گونه افراد فاصله کافی نگرفتید که از اونها دلخورید. جسارتا اگر این چندتا کار اصلی را همزمان انجام بدهید اونوقت متوجه خواهید شد که مثل یک عقاب بلندپرواز اونقدر از دیگران ارتفاع میگرید که هر وقت به اونها نگاه میکنید دیگه اعصابتون خرد نمیشه بلکه به اونها میخندید:
    ۱- انجام کار سفارشی برای دیگران رو تعطیل کنید و فقط برای خودتون کار کنید.
    ۲- تولید محصول و فروش آن را متوقف کنید و بجای اون خدمات بفروشید. یا اینکه محصولی تولید کنید که بجای اون خدماتش رو بفروشید.
    ۳- برای افزایش برد کار خود محصولی تولید کنید که مبتنی بر وب یا موبایل یا هر دو تکنولژی توام باشه
    ۴- برای در امان ماندن از پرداخت مالیات، ایده خود را به پارک علم و فناوری ببرید و با اونها کار کنید.
    ۵- برای کسب سود بیشتر سعی کنید با بازارهای خارج همکاری کنید.

    موفق باشید.

    • علیرضا صبوئی گفته
      ۲۳ آذر ۹۶

      مهندس ایران پور عزیز تا حدودی موافقم. راستش را بخواهید، مواردی که شما ذکر کرده اید، تا حدی برای فری لنسرها دور از دسترس هستند

  • احمد ایرانپور گفته
    ۲۳ آذر ۹۶

    با درود
    من هیچ گونه جواب راهگشایی برای پر کردن فیلدهای یک فایل ورد که از قبل نوشته شده پیدا نکردم.البته یه روش پیدا کردم که با تبدیل به فایل پی دی اف این کار را میکنه اما ناخوشبختانه فارسی را قبول نمیکنه.ممنون میشم اگه راهنمایی کنید

  • صابر گفته
    ۲۳ آذر ۹۶

    با سلام
    جناب صبوئی
    فکر میکنم همون سایت های ۱۰۰ هزارتومنی در حد مدیران ۱۰ هزار تومنی هست!!! و به همین دلیل هوار هوار کردن همچین مدیرانی رو نباید جدی گرفت چون احتمالا سایت رو با ساندویچ یا پیتزا عوضی گرفتن که با صد تومن میخوان س ا ی ت داشته باشن وکسی که از روی تیر چراغ برق! دنبال برنامه نویس یا وب نویس میگرده نهایتا باید از انجمن مورچه ها!شکایت بکنه نه از صنف IT.
    البته از جهت دلسوزی حق دارید ناراحت بشید چون توی اذهان عموم مردم سرزمین ماکه با مطالعه و تحقیق هم میانه ای ندارن اعتبار و تاثیر تبلیغات تیر چراغ برق از صفحات کتاب های قطور ومقاله های تخصصی بیشتره!
    و اینکه میفرمایید احترام برنامه نویسان پایین اومده بنده با این که فعلا برنامه نویس محسوب نمیشم اما با این سخن شما مخالفم چرا که اظهار نظر اشخاص بی سواد درمورد برنامه نویسی و برنامه نویس ملاک خوبی برای ارزش گذاری نیست حالا یه تعداد از مدیران فله ای اگه در مورد این صنف اینطوری فکر میکنن دلیل بر عمومیت قضیه نیست .همونهایی که در برخورد با یک برنامه نویس جانب احترام رو رعایت نمیکنن شاید روشن خاموش کردن کامپیوتر روهم بلد نباشن پس نباید زیاد ناراحت شد…
    خلاصه قدر زر زرگر شناسد قدر گوهر گوهری…
    انشاالله همیشه موفق باشید

  • حسین گفته
    ۲۳ آذر ۹۶

    با عرض سلام و وقت بخیر خدمت استاد گرامی
    امکانش هست براتون در مورد اتصال پایگاه داده به برنامه بدون نیاز به درج مسیر یا برنامه خاصی توضیح بفرمایید به صورتی که انتشار اون برنامه راحت تر انجام بشه و همچنین ساخت فایل نصب برای نرم افزار هامون رو به آموزش بزارید.
    پیشاپیش از لطف شما بسیار متشکرم

    • علیرضا صبوئی گفته
      ۲۳ آذر ۹۶

      دوست عزیز با این کلیدواژه سرچ کنید Dynamic connection string

  • زهرا گفته
    ۲۳ آذر ۹۶

    دوستان عزیز و محترم ، با احترام به صحبتهای همه، باید عرض کنم این تفکر که بیان دردها و فضای نابه سامان در هر عرصه ای نه تنها بد نیست که حتی ضروری و لازمه. با اشراف به همین جنبه ها باید آدم انگیزه پیدا کنه برا درست کردن یه چیزایی در جامعه ، کسی که بخواد با دیدن فقط ابعاد مثبت انگیزه بگیره فقط داره خودشو توی یک توهم از واقعیت رشد میده و این خیلی ابعاد منفی ای داره ازجمله اینکه باعث میشه آدم برای بهبود شرایط خودشو مبرا بدونه و بیخیال از کنار خیلی بی اخلاقی ها بگذره و بگه هست دیگه!!
    نکته بعدی اینکه نکاتی که مهندس ایران پور گفتن بسیار نکات به جایی است ولی چه بپذیریم چه نه تا حدود بسیار زیادی آرمانی ست و برای کسانی که نه از نظر مالی نه از نظر روابط به جایی وصل نیستن تا اندازه زیادی رویاپردازیه.
    و نکته آخر ، دوستان عزیز دقت کنین کسانی که ازشون حرف میزنیم چه ارایه دهندگان خدمات چه دریافت کنندگان ، درصد کمی از جامعه مثل ۱۰ یا ۲۰ درصد نیستند. یک روز رو صرف کنید و به همه جا سر بزنید و نظرات رو بپرسید خواهید دید که این درصد سرسام آوری از جامعه س و اگه واقعا اینطور فکر نمیکنین خیلی خوش شانس بودین که تا حالا فقط درگیر اون درصد باقیمانده شدین.
    سربلند باشید.